Κι έτσι έπεσα στη γη.

***

Για να καλλιεργήσω τις ανασφάλειές μου.

***

Και ν’ αναρωτιέμαι συνεχώς το πώς και το γιατί, το γιατί και το πώς.

***

Πάρε μολύβι και χαρτί και κράτα λογαριασμό.

***

Πώς, γιατί, γιατί, πώς…

***

Ψηλώνω θαρρώ με κάθε πώς και κάθε γιατί.

***

Μα η μάνα δεν καμαρώνει.

***

Τα χέρια μπλεγμένα στο στήθος, κοιτάζει επίμονα το κάθε λίγο που ψηλώνω

Και μόλις πάω να χαμογελάσω, γυρίζει την πλάτη.

***

Μα πώς; Μα γιατί;

***

Βλέπω τον εαυτό μου να ξεμακραίνει, μα όλο γυρίζω πίσω τη ματιά μου στη μάνα που μου γύρισε την πλάτη.

***

Και όλο ξεμακραίνω.

***

Ξεμακραίνω;

***

Όχι δεν θα ρωτήσω το πώς και το γιατί.

***

Γιατί χειραφέτηση από τη μάνα δεν υπάρχει.

***

Ο ομφάλιος λώρος δεν κόπηκε.

***

Επαναστάσεις και ξεσηκωμοί είναι για την Ιστορία.

***

Νομίζεις ότι βγάζεις γλώσσα στη ζωή και ξεμακραίνεις.

***

Μα εσύ θα μείνεις με το μολύβι στο χέρι να αναρωτιέσαι το πώς και το γιατί.

***

Αυτή τη ζωή σου έδωσε.

***

Κι ας ψηλώνεις.

***

Δεν προχωράς ευθύγραμμα.

***

Κύκλους κάνεις.