Μουσείο Άντερσεν

Με αφορμή, σήμερα 2 Απριλίου, την παγκόσμια ημέρα παραμυθιού, έφερα στη μνήμη μου μια υπέροχη εμπειρία.

Στη ζωή μου είχα την καλή τύχη να ταξιδέψω στη Δανία, στην Κοπεγχάγη. Και μια καλή φίλη μου είπε: “Μην χάσεις το Μουσείο του Άντερσεν!”

Έτσι, πήρα το τρένο και έφτασα στην πόλη Odense. Τα βήματά μου με οδήγησαν στο Μουσείο. Μόλις έκοψα εισιτήριο στην είσοδο του κτηρίου, με συμβούλεψαν να μην βιαστώ να μπω γιατί σε λίγο θα άρχιζε παράσταση στους κήπους του με παραμύθια του. Τότε αντιλήφθηκα κόσμο καθισμένο στο γρασίδι απέναντι από μια κατασκευή που έμοιαζε με παλάτι με μία μικρή λίμνη να τους χωρίζει. Ήταν ένα υπέροχο καλοκαιρινό απομεσήμερο.

Και πράγματι σε λίγο η παράσταση άρχισε.

Βγήκε ο Άντερσεν κι ένας ένας οι ήρωές του:
το κοριτσάκι με τα σπίρτα,
ο καπνοδοχοκαθαριστής,
η μικρή γοργόνα,
τα καινούργια ρούχα του βασιλιά,
ο μικρός τυμπανιστής….
Συγκινήθηκα.

Και, αργότερα, στην περιήγησή μου στο Μουσείο έμαθα πολλά γι’ αυτόν. Ήταν φτωχός και έπλαθε παραμύθια για τα παιδιά των φίλων του, για να τον καλούν σε δείπνο και να τους τα διηγείται. Ήταν άσχημος, ερωτευμένος, με καμία ελπίδα για ανταπόκριση λόγω της ασχήμιας του. Είχε ζήσει ένα μεγάλο χρονικό διάστημα στην Ελλάδα, φιλοξενούμενος της βασίλισσας Αμαλίας….

Και σκέφτηκα: Είμαι ένας τυχερός άνθρωπος που έζησε μια τέτοια εμπειρία…..